U starom kraljevačkom naselju, duž Dositejeve ulice nazire se kraj gradnje druge od četiri davno najvljene stambene zgrade koje su predviđene državnim projektom nazvanim „Urbana regeneracija“. Taj projekat je osmišljen još pri kraju obnove grada od posledica zemljotresa, koji se desio 2010. godine. Pripreme i najave u smislu „jedna zgrada godišnje” postale su aktuelene još 2013. godine. Država je, u saradnji sa Razvojnom bankom Saveta Evrope obezbedila 13,5 milona evra, ali je početak pomenute regeneracije predugo odlagan, što je pravdano pravnim, ekonomskim razlozima a može se reći i nedovoljnom aktivnošću lokalnih stručnjaka i predstavnika vlasti.
Tako se došlo u situaciju da se kasni skoro punu deceniju od najavljene regeneracuje ovog naselja, u kome su se naročito posle zemljotresa, stare i oronule zgrade i kuće i dodatno urušile i raspukle. Jer, sagrađene su odmah posle rata, između 1947. i 1955. godine. U njima ponajviše još žive porodice bivših radnika Magnohroma i Fabrike vagona, a najviše ih je krov nad glavom, čekajući obnovu, potražilo drugde, uglavnom kao podstanari.
Znatan broj njih, ipak, ne gubi nadu čekajući useljenje u nove stanove iako je, kako smo pomenuli, iznevereno davno obećanje da će se svake godine sagraditi po jedna od četiri nove zgrade i u njih useliti 366 porodica iz 16 oronulih zgrada i pet dotrajalih kuća. No, umesto obećane brzine, tek pre četiri godine okončana je gradnja prve osmospratnice i u nju je useljeno 106 manjih i većih stanova. Ovih dana nazire se i kraj gradnje druge zgrade od 86 stambenih jedinica a kada će biti useljenja doznajemo od Saše Kontića, direktora Javnog stambenog preduzeća i člana komisije za relizaciju ovog projekta.
„Završetak gradnje ove zgrade, koja je koštala 632 miliona dinara, predviđen je za 21.septembar ove godine i tako će biti, a useljenje do kraja tekuće godine“, izričit je Kontić.
Od njega još doznajemo da istovremeno sledi relizacija treće i četvrte faze projekta, odnosno gradnja preostale dve sedmospratnice i rušenje preostalih starih zgrada i kuća.
Kontić je još napomenuo da početak te faze može uslediti brzo ako se, kako naglašava, blagovremeno okončaju procedure, potpšu predugovri sa 159 vlasnika starih objekata. Jer, tu ponajviše ima začkoljica oko dokumentacije i imovinskog statusa. Uz te pripreme plan je da stanari starih stanova budu u novim za dve, tri godine, a ne, kao do sada, za čitavu deceniju…
M. Dugalić
izvor: „Politika”
Izgradnja prve zgrade je počela u proleće 2018.g. Predugovori su, od strane stanara, potpisivani još 2016. ili 2017.g. u pravnoj službi Javnog stambenog. Rečeno je da će ih, nakon završenog potpisivanja od strane stanara, potpisati i gradonačelnik, pa će stanari dobiti svoje primerke predugovora. Javno objavljene informacije o daljoj sudbini predugovora, do sada, nije bilo. Ako grešim, neka me neko ispravi. Potpisivanje ugovora je druga stvar (sledi pred samo useljenje), a vremena za regulisanje pravno-imovinskih odnosa je bilo dovoljno, da su bili voljni to da urade. Na vreme početka naredne faze projekta mogu da utiču dinamika završetka druge faze (završetak gradnje, tehnički prijem i useljenje druge zgrade), kao i procedura izbora izvođača radova treće faze (rušenje starih i izgradnja treće i četvrte nove zgrade). Delimičnim vremenskim preklapanjem ova dva procesa može se uštedeti na vremenu. To su bezuspešno pokušali 2020.g. Početak useljenja prve zgrade (zbog tehničkih problema, grejanje) je počeo tek u jesen 2021.g. a izgradnja druge zgrade je početa krajem 2023.g. Sada nema epidemije COVID-19 da otežava stvar, verovatno ni tektonskih poremećaja na tržištu, pa neka se pokažu u svom najboljem izdanju. S obzirom na dosadašnja iskustva, nisam optimista…
Neka se i dalje grle sa Brnabićkom…