Odlazak u večnost Predraga Živkovića Tozovca

Poznati pevač, po rođenju Kraljevčanin, koji je danas preminuo u svojoj 86-oj godini, ostavio je neizbrisiv trag u domaćoj narodnoj muzici i divne pesme koje će nadživeti i mlade generacije onih koji njegove pesme vole i rado ih pevaju

Domaći mediji prenose tužnu vest da je, od posledica infekcije koronavirusom jutros u beogradu preminuo i poznati pevač narodne muzike Predrag Živković Tozovac.

Poznati pevač, po rođenju Kraljevčanin, kao dečak je ostao bez oca kojeg su 1941. streljali fašisti, a osim talenta i muzikalnosti,  sinu je ostavio i nadimak po kojem su ovog pevača svi znali.

U centru Kraljeva, na današnjem Trgu srpskih ratnika, koji je nekoliko puta menjao ime, kafanu pod nazivom “Korzo” od 1933. do 1938. godine držao je Svetozar Toza Živković. Pre toga, ova kafana zvala se “Imperijal”, ali je Toza, zakupivši je od Dragoslava Antonovića Cincara, odlučio da ime promeni u “Korzo” zbog toga što su tu, u večernjim satima, šetali kraljevački mladići i devojke. Lokal je, piše u svojoj knjizi “Kraljevačke kafane” Milan Matijević, imao 15 stolova, dva kelnera, kuvaricu i kafe kuvaricu “Korzo” je bio poznat po dobrom roštilju, a Tozi je u poslu pomagala mlada supruga Budimka – Buda.

“Korzo” je imao svoje stalne goste i veliki ugled među gostima. Pre podne u kafanu su na jutarnju kafu i “bistrenje” dnevne štampe navraćali kraljevački trgovci i zanatlije, a poslepodnevni sati bili su rezervisani za mlasđe goste koji su dolazili “na muziku”. Najčešće je goste zabavljao Toza koji je divno svirao i pevao, a imao je i širok repertoar pesama, piše Milan Matijević:

U poznatoj masovnoj odmazdi Nemaca nad stanovništvom Kraljeva, Toza je oktobra 1941. uhapšen i nekoliko dana kasnije streljan.

Uspomenu na njega od tada je čuvao sin Predrag Živković, koji je od svog oca nasledio muzikalnost i zabavljački talenat. Na harmonici koja mu je ostala od oca, Tozovac je počeo da svira i tako zarađuje za hleb, svirajući na svadbama sa samo 10 godina.

Pored harmonike, naučio je da svira bubnjeve i trubu. Završio je gimnaziju i studije ekonomije. Prve singlove je snimio 11. juna 1965. godine.

Postao je poznat 1967. godine pesmom za singl ploču (pesma Miće Milutinovića) „Ispod lipe, kraj potoka”. Iste godine snima četiri singla u duetu sa Silvanom Armenulić („Devojčice garava”).

Njegova velika popularnost počinje 1971. godine, kada pobeđuje na Pesmi leta kompozicijom „Mirjana“. Sledeće godine opet pobeđuje pesmom „Oči jedne žene“ i potvrđuje status najpopularnijeg pevača. Godine 1972. peva pesmu „Jeremija“, koju tadašnje komunističke vlasti svrstavaju u četničke pesme, zbog čega biva prinuđen da se skloni kod prijatelja u Nemačku. Nakon dve godine vraća se u Srbiju, vlasti mu oduzimaju pasoš, ali Tozovac ostaje miljenik publike i nastavlja da peva.

Decenijama je slovio za odličnog pevača narodnih pesama, noseći nadimak koji su mu dali tadašnji Kraljevčani – Tozovac. Od “običnog”, nadimak je postao i estradni, a Predrag Živković Tozovac je 2012. godine dobio diplomu zaslužnog građanina grada Kraljeva, a u avgustu 2018. godine, povodom šezdeset godina Radio televizije Srbije, uručen mu je Zlatni mikrofon Radio Beograda.

Neka mu je večna slava i hvala!

Pogledajte jedan od poslednjih intervjua Predraga Živkovića Tozovca:

Ko je bio Toza Živković?

Otac Predraga Živkovića Tozovca negovao je stare srpske pesme. „Pamti se njegovo pevanje stare vranjanske pesme “Mori vr’ćaj konja, Ćerim ago”. Prilikom pevanja uz harmoniku  nastojao je da stvori ambijent pesme koju je pevao, pa bi, kad otpeva strofu “puče puška iz gusti orasi”, prema sećanju njegovog sina Predraga Živkovića, mali Tozovac, raspalio po naduvenoj kesi da ona pukne, a Toza peva još osećajnije.”( iz knjige “Kraljevačke kafane” Milana Matijevića – Toza sa harmonikom)

Dve godine pred Drugi svetski rat, Toza je odjavio kafanu “Korzo” i prešao da radi u Mataruškoj Banji. Uzeo je u zakup kafanu “Jugoslavija” od kraljevačkog hotelijera Milutina Jovičića. I tamo se trudio da dovodi najbolju muziku, pa su viđeni Kraljevčani čezama odlazili u Matarušku Banju kod Toze. Pred sam Drugi svetski rat zatvorio je kafanu i prestao da se bavi ugostiteljstvom, ne sluteći da će samo neki mesec kasnije tragično stradati u svojoj 33. godini.

Više o ovome možete pročitati u našem ranijem tekstu NEMCI SU STRELJALI I HARMONIKAŠA TOZU

Tozin otac bio je Milan Žiivković, poreklom iz Studenice. Milanova želja bila je da Svetozar – Toza, koji je rođen 1908. godine, nauči da svira harmoniku, pa je dečačić ispunio očevu želju. Izrastao je u naočitog mladića, usavršivši istovremeno sviranje na harmonici. Počeo je da pobeđuje na takmičenjima harmonikaša, pobeđivap Radojku i Tineta Živkovića, a 1932. i naredne godine u Kragujevcu je bio proglašen za najboljeg harmonikaša. Osim na veseljima u Kraljevu i okolini, Toza je često subotom i nedeljom svirao u kafani “Vrbak” kod kafedžije Salka. u beogradskoj kafani “Belo jagnje”. Kafana za to vreme nije trpela, jer je o njoj predano i savesno brinula Tozina supruga Buda.

Kada je u poznatoj masovnoj odmazdi Nemaca nad stanovništvom Kraljeva, Toza Živković oktobra 1941. uhapšen i odveden u lager “Fabrike vagona”, gde je nekoliko dana kasnije streljan – imao je samo 32 godine.

    M. M. D.

naslovna fotografija: YouTube – snimak ekrana RTS – zvanični kanal

1 komentar za naslov “Odlazak u večnost Predraga Živkovića Tozovca

  1. Sećam se jedne emisije na TV od pre desetak godina, u kojoj je Tozovac bukvalno molio da njega i “staru gardu” njegovih kolega pozivaju u emisije, jer nisu još sve otpevali, imali bi čemu da nauče mlađe kolege. Naravno da su ih skrajnuli, a sada vidim silne emisije na RTS i drugim televizijama o njemu. Licemerno, tužno i kasno, nažalost. Počvaj u miru, legendo.

Comments are closed.