uređuje Dragan Bajović
Reč je o romanu Ota Horvata, koji je oblikovan kao svojevrsni biografski isečak u okviru kojeg se daje psihološki i emotivni portret glavnog junaka u dramatičnom razdoblju suočavanja sa tragičnim životnim okolnostima
Roman Sabo je stao, prvo prozno delo Otoa Horvata, našao se u najužem izboru za NIN-ovu nagradu za 2014. godinu, zbog čega je privukao pažnju široke čitalačke publike, a ne samo onih koji su ranije zavoleli Horvatov pesnički opus.
Reč je o romanu koji je oblikovan kao svojevrsni biografski isečak u okviru kojeg se daje psihološki i emotivni portret glavnog junaka u dramatičnom razdoblju suočavanja sa tragičnim životnim okolnostima. Horvat razrađuje romanesknu priču oko porodične drame glavnog junaka, slikajući podrobno njegovu unutrašnju borbu i bol zbog teške bolesti i smrti žene koju je voleo. Smisaona dubina romana sadržana je u višeslojnom preispitivanju i samosagledavanju glavnog junaka uvučenog u vrtlog složenih duševnih proživljavanja. Duhovni potres ne izaziva samo patnja zbog gubitka bliske osobe, već i suočavanje sa samim sobom i sopstvenim etičkim kapacitetom, pokušaje susprezanja egostičnih poriva i buđenja izvornog ljudskog saosećanja sa bićem koje strada kao takvim, a ne zbog emotivne bliskosti sa stradalnikom.
Uz to, ovaj roman smisaono nadilazi individualnu tragičnu porodičnu tematiku, jer iz ličnih doživljaja proističe mnoštvo drugih, opštijih pitanja: pitanje odsustva Boga kada je najpotrebniji, poimanje života kao bola koji nam se katkad, kako kaže glavni junak, zariva kao usijana kuka u srce, kao i pitanje griže savesti, koja nas iznova obilazi, naoružana užarenim klještima.
Kada govorimo o formi romana, upadljivo je smenjivanje pripovedačkih perspektiva, kazivanja u prvom licu, sa pozicije glavnog junaka, i pripovedanja u trećem licu, kojim je glavni junak sagledan sa strane, iz drugog ugla. Ovakvo pripovedanje ne umanjuje sugestivnost i emotivnost priče, kazane iskreno, bolno i bez zadrške u razotkrivanju delikatnih ličnih osećaja i strahova.
Sabo je stao možemo označiti kao Horvatovo uspešno ogledanje sa proznim žanrom, kojim je razotkrivena stvaralačka zrelost pisca, kadrog da iz svog tananog, lirskog, pesničkog senzibiliteta iznedri roman.
Danka Spasojević
