uređuje Dragan Bajović
Odavno je ova knjiga objavljena, ali smatramo da književna dela treba čitati sa određenom distancom; za svoj prvi roman, Arsenijević je 1994. godine, na zgražavanje tzv. režimskih pisaca, dobio NIN-ovu nagradu za najbolji roman
Roman „U Potpalublju“, sagledan u svom najširem značenjskom okviru, a sublimiran na najopštijoj ravni, gorka je evokacija tragičnosti i besmisla 1991. godine na prostorima bivše Jugoslavije, koja u proticanju Arsenijevićevog pripovedanja figurira kao simbol apsurda rata u kojem su neizostavno svi na gubitku. Prebirajući po sećanju na zlokobno ratno vreme, koje je dramatično i trajno nagrizlo i pojedinca i društvo, Arsenijević neprestano ukršta individualnu i opštu poziciju i perspektivu. Lična psihološka agonija i porodična hronika u ratnim godinama dobija svoje brojne rukavce kojima se, uz snažnu empatiju, ali bez patetike, sagledava sudbina i proživljava tragedija čitave jedne izgubljene generacije izmaknutog oslonca i otetih snova, čija je paradigma upravo glavni junak Potpalublja.
Tmurnu i presnu svakodnevicu, koja protiče u skrivanju od vojnog pozivara i strepnji od njegovog dolaska pred vrata stana, Arsenijevićev junak opisuje kao nekakav psiho-suton materijalizovan iznad njih, gusttu testastu masu koja ih je poklapala, osećali su se kao u potpalublju, osuđeni na ulogu vinovnika svih stradanja. Pustoš i rastakanje života sugerisana je epizodama o duhovnom i moralnom posrnuću i tragičnim stradanjima bližnjih, ili njihovom otiskivanju u daleki, bolji svet u grozničavoj potrazi za mirom i smislom. Slikanje tako beznadnog, siromašnog i turobnog življenja, Arsenijević završava u momentu kada glavni junak postaje otac, a dolazak na svet nevinog bića, u samom finalu romana, iskrsava kao motiv kojim se usložnjava smisaono ishodište priče.
Danka Spasojević
O piscu
Vladimir Arsenijević (Pula, 1965) objavio je prvi roman U potpalublju (prvi deo predviđene tetralogije Cloaca Maxima) 1994. godine. Ovaj roman je dobio Ninovu nagradu za roman godine, preveden je na dvadeset jezika, a istoimena pozorišna predstava po motivima ovog kultnog romana nagrađena je Sterijinom nagradom 1997. godine. Sledeći roman, Anđela (drugi deo ciklusa Cloaca Maxima) objavljen je 1997. godine. Posle boravka u Meksiku Arsenijević objavljuje knjigu Meksiko – ratni dnevnik (2000). Ilustrovani roman Išmail (2004), nastao je u saradnji s Aleksandrom Zografom. Roman Predator (2008) dobio je Nagradu za najbolju knjigu u mreži javnih biblioteka Srbije. 2009. godine Arsenijević objavljuje zbirku eseja pod nazivom Jugolaboratorija. Godine 2011. objavljuje ilustrovanu novelu Minut – put oko sveta za 60 sekundi nastalu
u saradnji s Valentinom Broštean.
Godine 2000. pokrenuo je izdavačku kuću Rende u kojoj je radio kao urednik do 2007. Osnivač je regionalnog književnog festivala Krokodil i izdavačke kuće za audio-knjige Reflektor, a kolumne i eseje redovno objavljuje u štampanim i elektronskim medijima u zemlji i regionu. Živi u Beogradu
foto: printscreen TV N1
