„Betmen Robin Beograd“ je predstava o ljudima iz prestonice, koji se survavaju sa ivice na dramatičan i parodičan način
Predstava „Betmen Robin Beograd“ izvedena je četvrte večeri ANFIteatar festivala. Rađena je kroz adaptaciju dva nadovezujuća romana Jelene Bogavac – „Betmen nad Zvezdarom“ (1996) i „Robin sa Krsta“ (2020) – dokumentaristički pisanih o ljudima sa socijalnih margina i iskliznuća, a čvrsto vezanih porodičnim stigmama i društvenim statusom u dve generacije.
Ono što je viđeno na sceni, u izvedbi članova „Reflektor teatra“ i režiji same Jelene Bogavac, u najkraćem bi se moglo opisati jednim Štulićevim stihom: „Demonska igra odbačenih ljudi“. Susretanje sa beogradskim asfaltom devedesetih godina prošlog veka i vremenom sadašnjim praćeno je motivima društvene nepravde, kriminalizacije, pogrešne herojizacije, turbo-folk antikulture, kič dominacije, deložacije, tabloidizacije, fanatične klerikalizacije, džentrifikacije, prostitucije i niza devijacija proisteklih iz divljeg kupoprodajnog obrasca nametnutog kao uslov opstanka. Naravno da takvo uslovljavanje tera u beg iz zadatog okvira, ali junaci ovog „bega“ taj okvir samo potvrđuju, iz njega preuzimajući sredstvo „spasenja“, bilo u vidu narko-halucinacija, bilo u vidu željenog uzdizanja na društvenoj lestvici uz „pomoć“ onih koji su visinu prečke već postavili.
Sve ove motive glumačka postava je razigrano i talentovano iznela kroz farsične prikaze i volšebne transformacije likova, ujedno se satirično poigravajući sa imenima domaćeg političkog establišmenta. Ipak, ovi elementi samo ublažavaju mučninu sa kojom se publika susreće u tragici dve generacije autsajdera, čiji su ikonički prikazi dati u ulogama Betmena Gaje (vreme devedesetih) i njegovog sina Robina (vreme sadašnje).
„Betmen Robin Beograd“ je predstava o ljudima iz prestonice, koji se survavaju sa ivice na dramatičan i parodičan način. A opet, uvučeni u grotlo velegrada i njegovih zabiti, svi ti ljudi su, kako sama autorka navodi „žrtve i heroji ovog grada i njegovih pogrešnih i zločinačkih strategija. Ali i dokaz duše Beograda, njegovo telo, krv, cirkulacija, njegovo disanje utamničeno u ratove, kapitalizam, lopovluk i vladavinu najgorih“.
Vladimir Marović
foto: Života Jevtić
