Prošle godine ekipa iz Miločaja vratila se sa finala Seoskih sportskih igara kao vicešampion države, a ovog leta pokušaće da se popnu na pobednički tron
Teško je predvideti da li će sportski amaterizam u predstojećim godinama medijima postati interesantniji i hoćemo li kao društvo imati razumevanja za ovu nepravedno zapostavljenu sportsku oblast koju je neophodno pokrenuti sa mrtve tačke. Zatečenom u neravnopravnoj borbi sa profesionalizmom i svim surovostima velikog kapitala, amaterskom sportu, kao ruka spasa stoji ispružena činjenica da su njegovi vinovnici probrani iz redova najiskrenijih ljubitelja sportskog nadmetanja, spremnih da u cilju odbrane iskonskih vrednosti „fer pleja”, podnesu i ličnu žrtvu.
Od 2018. godine u organizaciji Sportskog saveza Srbije održavaju se Seoske sportske igre. Put do ovog državnog takmičenja vodi preko opštinskog i regionalnog nadmetanja na kojima je ekipa iz Miločaja u kontinuitetu uspevala da se kvalifikuje u finale i odmeri snage sa najboljim timovima iz Srbije.
Premda rezultat nije izostao ni jedne godine, prvi veliki uspeh je usledio na prošlogodišnjem republičkom takmičenju u Ubu kada su se razigrani Miločajci u svoje selo vratili okićeni srebrnim medaljama. Tim podvigom su učinili veliki pomak u promociji amaterskog sporta, u svoje selo se vratili kao pravi heroji obasuti pohvalama i čestitkama, Kraljevu obezbedili domaćinstvo regionalnog takmičenja za 2022. godinu, ali i u materijalnom smislu obezbedili značajan doprinos za Miločaj u vidu vaučera za izgradnju rukometnog terena na otvorenom.
Na ovogodišnje finale odlaze kao drugoplasirani iz svog regiona, što se nije očekivalo s obzirom da je miločajski tim ubedljivo dominirao prethodnih godina u svim kvalifikacionim ciklusima, optimizam i ambicije ne jenjavaju. Nepoljuljani pomenutim rezultatom, vicešampioni Srbije i ovog leta najavljuju atak na najviše odličje.
Kontinuitet utemeljen višegodišnjim nadmetanjem na „Kursulinim danima”, prethodnicom Seoskih sportskih igara, uspostavljen organizacioni i utreniran igrački kadar, ali i verna navijačka grupa koja ovom uigranom timu nemerljivo doprinosi, pokazatelji su da najavljene ambicije nisu neosnovane i da Miločajci mogu do titule šampiona na državnom turniru koji će se odigrati u Čačku od 26. do 28. avgusta.
Takmičari će snage odmeriti u čak 11 disciplina: nadvlačenje štapa i konopca (poznata i kao nadvlačenje klipka), trka u džakovima, vuča konopca, skok u dalj iz mesta, bacanje kamena sa ramena, rvanje, obaranje ruku, šah, poligon, odbojka i mali fudbal.
Prilikom susreta sa takmičarima miločajskog tima u oči upada njihova gorostasna fizionomija, međutim, već prvim izlaskom na borilište, ovaj utisak pada u drugi plan i oni ubrzo skreću pažnju gledalaca svojom hitrošću, brzim i spretnim pokretima, ali i disciplinom i uigranošću, zbog čega se oni mirne duše mogu nazvati, narodnim rečnikom rečeno, sposobnim ljudima.
U želji da što dublje proniknemo u motive i ambicije ovog tima razgovaramo sa dva standardna takmičara iz Miločaja: Milanom Gojkovićem i Vladanom Vasiljevićem koji su aktivni u ekipi od prvih takmičarskih dana.
– Najponosniji smo na činjenicu da će u našem selu biti izgrađen rukometni teren na otvorenom za koji su obezbeđena novčana sredstva iz nagradnog fonda sa prošlogodišnjeg takmičenja u Ubu, odakle smo se vratili kao drugoplasirani – kaže za portal Krug Gojković.
On dodaje i da im je želja da se uspostavljena tradicija nastavi i kroz buduće naraštaje, da njihov trud ne bude uzaludan i da postepeno u tim uvode i mlade takmičare koji će ih, vremenom, dostojno zameniti.
Od Gojkovića saznajemo da je ekipa oštećena izostankom jednog od ključnih takmičara:
– Reč je o našem saigraču i prijatelju Branku Jakovljeviću, od početka aktivnom u disciplini vuča konopca, koji će usled narušenog zdravstvenog stanja, nažalost, propustiti ovogodišnje nadmetanje. U svoje, ali i u ime celog tima, najiskrenije mu želim brz i uspešan oporavak.
Razgovoru se pridružuje i Vladan Vasiljević koji je u timu učestvovao u dve discipline: vuča konopca i nadvlačenje štapa i konopca.
– Jedan deo priprema za ovako zahtevne discipline mora se obaviti i u tanjiru – u šali kaže Vasiljević, za kojeg saigrači tvrde da je u timu, između ostalog, zadužen i za održavanje dobrog raspoloženja i vedrog duha. Nakon što smo se uozbiljili, od sagovornika saznajemo da je kroz ekipu prodefilovao veliki broj takmičara tokom prethodnih godina i da je svaki od njih doprineo današnjoj reputaciji tima.
– Pored nas, već pomenutih – pojašnjava Vailjević – valja istaći da je okosnica današnjeg tima sastavljena od igrača koji su sa nama od samog početka i to su: Milenko Krunić (najstariji među nama, takmiči se u disciplini šah), Đorđe Petrović (takmiči se u disciplini vuča konopca), Miloš Radovanović (takođe zadužen u disciplini vuča konopca).
Mlade nade tima su momci koji učestvuju u više disciplina.
– Ne treba zaboraviti i naše najmlađe koji su, šire gledano, najvažniji deo ekipe s obzirom da će sve ovo što mi radimo ostati njima u nasleđe. Tu se izdvajaju: Nikola Jovanović, Andrija Andrić, Dragutin Sretović i Miloš Đorđević – ističe Vasiljević.
Om se osvrnuo i na probleme koji, ruku na srce, zaobilaze takmičenje na republičkom nivou, ali u kraljevačkom kraju predstavljaju teško premostivu prepreku:
– Premda se broj učesnika u Srbiji povećava i sa prvobitnih pet opština, takmičenje se danas održava uz učešće njih trideset četiri, u kraljevačkom kraju broj ekipa zainteresovanih za Seoske sportske igre stagnira – sa žaljenjem ističe Vasiljević.
Kako navodi, sa poteškoćama se sreću i kada treba formirati žensku odbojkašku ekipu:
– Naše sugrađanke su pokazale nedovoljno interesovanje za ovo što mi radimo i da Sportski savez Srbije nije odobrio registraciju igrača sa prebivalištem van našeg sela, teško bismo kompletirali tim u ovoj disciplini. Koristim ovu priliku da se neizmerno zahvalim Anđelki Šaptović koja duži niz godina nastupa za tim u više disciplina, uključujući i odbojku gde joj se pridružuju još i Tamara Janković, Irena Blagojević i Nikoleta Živanović – kaže Vasiljević.
Za kraj ocenjuje da ne bi trebalo zaboraviti ni one bez čijeg entuzijazma i neizmernog zalaganja u organizacionom smislu ovaj tim ne bi ni postojao:
– Tu su, pre svih: Dragan A. Arsenijević, Branko Arsenijević, Milivoje Šljivić, ali i Biljana Arsenijević koja je sa nama od prvih takmičarskih dana i u vremenu nastupanja na „Kursulinim danima” uzimala učešće i u takmičarskom programu.
Nakon što su utisci sumirani, pažljivo odmerene prednosti i mane ove ekipe, kompletan igrački kadar se usaglasio oko ciljeva i zajednički zaključio da je njihov tim ove godine sazreo za zlatnu medalju. Za dva dana, u petak 26. avgusta, u prisustvu lokalnih navijača, ova ekipa kreće put Čačka sa željom da se u svoje selo vrati kao šampion Srbije.
Poželimo im sreću!
*Na naslovnoj fotografiji sleva nadesno: Đorđe Petrović, Nikola Milosavljević, Miloš Radovanović, Milan Gojković, Vladan Vasiljević, Branko Jakovljević
Aleksandar Raković
