Rekonstrukcija dojke može da se uradi odmah ili godinama nakon onkološkog lečenja. O izboru trenutka odlučuje konzilijum, dok se metoda bira prema zdravstvenom stanju, ranijem lečenju i potrebama pacijentkinje
Postoje različite operativne tehnike kojima se nadoknađuje nedostatak dojke i, po potrebi, bradavice. Rekonstrukcija dojke najčešće se primenjuje kod pacijentkinja koje su hirurški lečene zbog tumora dojke, ali i kod žena kod kojih je dojka urođeno nerazvijena ili nedostaje. Za veliki broj pacijentkinja rekonstrukcija nije samo estetsko pitanje, već važan deo oporavka nakon lečenja.
Rekonstrukcija može odmah, ali i mnogo kasnije
Rekonstrukcija dojke može da bude neposredna, odnosno da se uradi u sklopu operacije tumora, ali i odložena, nakon završenog onkološkog lečenja. O vremenu rekonstrukcije odlučuje konzilijum lekara koji vodi pacijentkinju. Važno je, međutim, da žene znaju da rekonstrukcija nije mogućnost koja postoji samo u trenutku mastektomije. Može da se uradi i više godina kasnije, ukoliko pacijentkinja ranije nije bila u prilici, nije želela zahvat ili joj zdravstveno stanje to nije dozvoljavalo.
Koja metoda je najbolja?
Ne postoji jedna metoda koja je najbolja za sve pacijentkinje. U pojedinim slučajevima dovoljna je rekonstrukcija implantom, dok je kod drugih potrebna rekonstrukcija sopstvenim tkivom, takozvanim režnjem, a danas su dostupne i složenije mikrohirurške tehnike.
Odluku o metodi donosi plastični, rekonstruktivni i estetski hirurg nakon detaljnog pregleda, uvida u medicinsku dokumentaciju i procene niza faktora, među kojima su životna dob, pridružene bolesti, prethodno onkološko lečenje, ali i želje same pacijentkinje.
Oporavak nije isti za svaku pacijentkinju
Oporavak nakon rekonstrukcije je individualan. Kod nekih žena dovoljan je jedan zahvat, dok se kod drugih rekonstrukcija izvodi u nekoliko faza i može da podrazumeva više operacija u različitim vremenskim razmacima.
U sklopu rekonstruktivnog lečenja može da se radi i rekonstrukcija bradavice, kao i korekcija druge dojke radi postizanja simetrije.
Prim. dr Dragana Petrović Popović ukazuje i na problem limfedema, koji se može javiti kod pacijentkinja lečenih zbog tumora dojke.
– Danas su razvijene tehnike za lečenje limfedema, koji je čest kod pacijentkinja koje su lečene od tumora dojke, a smatram da se o limfedemu ne govori dovoljno – ističe ona.
Da li rekonstrukcija utiče na dalje onkološko lečenje?
Rekonstrukcija dojke planira se tako da bude usklađena sa celokupnim tokom onkološkog lečenja i redovnim kontrolama. Kako navodi prim. dr Dragana Petrović Popović, rekonstrukcija se često posmatra kao završna faza lečenja, jer osim fizičkog izgleda može značajno da utiče i na kvalitet života, psihološki oporavak i osećaj celovitosti nakon terapije.
– Važno je već na početku lečenja reći pacijentkinjama da je rekonstrukcija moguća i da može biti urađena i nakon završenog lečenja. Sama činjenica da ta mogućnost postoji mnogim ženama daje dodatnu snagu i motivaciju – navodi ona.
Više od estetske korekcije
Cilj rekonstrukcije nije samo vraćanje volumena dojke. Po potrebi se može planirati i korekcija druge dojke radi simetrije, a u određenim situacijama razmatraju se i dodatni preventivni ili rekonstruktivni zahvati.
– Nakon završetka lečenja tumora dojke možemo planirati rekonstrukciju operisane dojke i, kada je potrebno, estetsku korekciju druge dojke kako bi se postigao skladniji izgled – zaključuje prim. dr Dragana Petrović Popović.
Za pacijentkinje je zato važno da odluku ne donose na osnovu opštih informacija, već u razgovoru sa timom koji vodi njihovo lečenje. Vreme rekonstrukcije, izbor tehnike i očekivani rezultat zavise od zdravstvenog stanja svake žene ponaosob.
izvor: Stetoskop Info
